Nog dommer dan een kikker

Wij zijn nog dommer dan een kikker. Wij, de mensen, de politici, beleidsmakers, economen, en burgers. Ken je dat verhaal van die kikker in de pan? Het is een verhaal dat vaak verteld wordt als illustratie bij hoe de aarde ervoor staat. Voor wie het niet kent of even vergeten is, het gaat zo: gooi een kikker in een pan heet water en hij sprint er gelijk uit. Zet een kikker in een pan koud water, verwarm dat langzaam tot het kookpunt en de kikker blijft zitten. Hij heeft niet door dat hij levend gekookt wordt. Ha ha ha, domme domme kikker. Toch? Nee, niet dus.
Nu, ten eerste is dit verhaal je reinste onzin (zie ook: Een kikker laat zich niet koken van Triodos Bank). Ten tweede zijn wij mensen nog een flinke stap erger dan de veronderstelde kikker-die-blijft-zitten. Als dieren die niet alleen zelfbewust zijn, maar ook nog eens het vermogen hebben te reflecteren op dat zelfbewustzijn (“weten dat je zelfbewust bent”) blijven wij mensen tóch in de spreekwoordelijke pan zitten. Terwijl het water echt al tijden kookt.

Voor wie het nog niet doorhad: ja, ik heb het over het klimaat, over het gebrek aan daadkracht om ons gedrag en de uitstoot werkelijk ingrijpend en grootschalig te veranderen en over het oeverloze gezanik erover terwijl iedereen nog altijd het vliegtuig in stapt en spullen blijft kopen die door vervuilende oceaanstomers over de wereld worden vervoerd. Om maar niet te spreken over de berg afval, plastic en overbodige spullen vanwege slimme marketing die ons oeverloze koopgedrag maar blijft stimuleren. En oh ja, als je weet hoe die spullen worden gemaakt hoef je ze echt niet meer. (gelukkig is er ook een tegengeluid).
Uiteindelijk leidt al dit gedrag, deze ‘marktwerking’ tot een wereld met nóg meer ellende en nóg meer vergif.

Toch ben ik hoopvol, over toekomstige generaties welteverstaan. Want waar wij, huidige volwassenen (ja ook ik millennial) nog gewend zijn om vooral te roeptoeteren maar niet daadwerkelijk te veranderen en vooral niet van plan zijn om in te leveren op luxe en consumentisme, zijn het nu de kinderen die opstaan. De kinderen die opgroeien in deze wereld die zo vakkundig is vergiftigd. Zij komen in actie. En natuurlijk zijn het weer volwassenen die zagen dat ‘kinderen naar school moeten tijdens schooltijd’ in plaats van te gaan staken. Maar ik hoop dat ze nog heel lang, met heel velen, heel effectief gaan staken. Zodat er straks voor hun überhaupt nog de ruimte is om te roeptoeteren over klimaatmaatregelen en co2-reductie. Want het is een luxe die wij ons kunnen veroorloven, ons daar druk over te maken zonder dat het ons persoonlijk raakt.

Nu ben ik zelf geen heilige, zeker niet. Ook ik heb een auto, en mijn man ook, want ja, ‘nodig’. Ook ik koop soms teveel onzin en troep die ik niet per se nodig heb maar “oh zo handig en leuk is”. En draag zo ook bij aan de plastic- en afvalberg. Toch probeer ik te doen wat ik kan omdat kleine beetje écht helpen. Hoe dan? Door bijvoorbeeld tóch de trein te pakken ook al is de reis met de auto efficiënter en sneller. Door drastisch minder kleding te kopen en als ik iets nodig heb, te kijken of ik een tweedehands exemplaar kan vinden. Ook spullen en kleding voor mijn dochter zijn voor zeker 80% tweedehands. Vrijwel onze hele inrichting komt van marktplaats en ook de inhoud van mijn boekenkast heeft eerder andere huiskamers gezien. Vlees eten we hooguit 4x per week en dan kleine porties. En we zijn fervent afval-scheiders.

Maar ik voel verdriet, woede, teneergeslagenheid en soms ook walging als ik zie hoe de machthebbers over klimaatakkoorden praten met niets anders dan dollartekens in de ogen. Hoe het debat lamgeslagen is door economische belangen, staatsschulden, opportunistisch politiek gewin en meer van dat soort drek.
Ik volg het dus niet meer. Ik sla de artikelen over in de kranten en op (social) media, ik word er toch maar naar van.
Maar toen las ik vanmorgen dit artikel en kon ik het niet laten om eindelijk eens hardop, in het openbaar, te zeggen wat ik ervan vind.
Kinderen, ga zo door. Jullie snappen het een stuk beter dan volwassenen. Volwassenen zijn nog erger dan kikkers, maar jullie inzichten en gedrag stemmen mij hoopvol. Mijn advies: laat je niet corrumperen door macht en / of geld. Het is het niet waard. Blijf kind, liefst voor altijd.